Posts tagged werk

Mijn verhaal van 2013

Het is weer Oudejaarsdag, de laatste uren van 2013 zijn ingegaan. Vorig jaar schreef ik voor het eerst een blog over het afgelopen jaar. Niet gepland, niet bedacht, maar het gaf mij een duidelijk beeld van mijn leven en dat is me goed bevallen. Zo goed zelfs dat ik vanochtend wakker werd en bedacht dat het weer tijd was. Tijd voor mijn verhaal van 2013. Continue reading Mijn verhaal van 2013


Verstandige beslissingen

Vaak denk ik als een man. Misschien komt dit omdat ik opgegroeid ben in het nuchtere Groningen, misschien omdat ik een hekel heb aan emotioneel gedoe of misschien omdat ik ook die dochter ben, die een papa’s kindje is. Feit is dat ik goed nadenk voordat ik iets doe en niet een heel wispelturig persoon ben.

Ik ben zo’n persoon met wie het eigenlijk altijd wel goed gaat. Geen extreem diepe dalen, wel af en toe van die fijne hoge pieken. Ik vertrouw op mijn verstand, maak beslissingen door de voor- en nadelen goed af te wegen en mijn uiteindelijke doel voor ogen te houden. Lekker rustig zal je denken. Klopt, tot nu toe. Mijn gevoel maakt namelijk overuren de laatste maanden. Vele rationele beslissingen heb ik inmiddels bij het grofvuil gezet en ik vertrouw puur op mijn gevoel. Niet direct iets voor mij, maar ik moet toegeven dat het eigenlijk best goed voelt.

En dat goede gevoel is er nog steeds. Dat is nu net het probleem. Of, is het geen probleem? Rationeel zou ik nu een hele verstandige beslissing moeten maken, ik doe het echter niet. Ik leef met mijn gevoel, leef zoals ik nog nooit geleefd heb en denk eigenlijk gewoon even niet zo heel veel na. Toch is er een stemmetje in mijn hoofd dat mij af en toe wil waarschuwen. Maar waar dat stemmetje normaal gesproken door mijn handelen gehoord werd, hoor ik het nu af en toe alleen op de achtergrond heel zachtjes fluisteren. Te zacht om ook maar iets in te brengen.

Vaak vind ik het heerlijk dat ik als een man denk. Alhoewel ik een meisje ben dat het liefst met haar vriendinnen de kroeg in duikt op pumps, gehuld in een mooi jurkje, werk ik het liefst met mannen. Lekker duidelijk, leren van elkaars kritiek, zonder direct bang te zijn dat je iemand gaat kwetsen en vooral geen geroddel. Gewoon hard werken en af en toe nog harder lachen. Toch ga ik eens wat vaker op mijn gevoel vertrouwen, de vrouw in mij ook naast mijn lange haren, naar buiten laten komen. Want heel eerlijk gezegd, bevalt het leven waarop ik wat meer op mijn gevoel vertrouw mij maar al te goed…


De laatste uren van 2012

Het is zover, bijna weer een nieuw jaar. Gek dat we dat vieren, want wat vieren we eigenlijk? Dat alles weer opnieuw begint? Dat we dit jaar zonder kleerscheuren hebben overleefd of dat er weer een jaar vol nieuwe kansen aankomt? Online zie ik het ene na het andere persoonlijke verhaal over 2012 tevoorschijn komen en ook al was het totaal niet mijn voornemen om dit ook te doen, ik ben aangestoken en ook gaan nadenken over hoe 2012 voor mij was.

2012 was absoluut een jaar van veel geluk. De eerste maanden had ik dat nog niet zo door, maar eigenlijk begon voor mij in maart al de zon te schijnen. Nieuwe baan, nieuwe uitdagingen en heel veel nieuwe leermomentjes. Mijn eerste lieve vriendin ging trouwen met de beste echtgenoot die je maar kunt wensen en een zomer vol leuke stedentripjes, festivals en terrasjes wachtte op mij. Ik werd gegrepen door het hardloopvirus. In 2011 was ik daar al mee begonnen, maar 2012 was het jaar waarin ik het echt voor elkaar kreeg, ik liep een hele marathon! Ook heb ik een andere droom uit laten komen. Twaalf dagen lang heb ik mij ondergedompeld in het New Yorkse leven, waarvan ik elke minuut meer dan honderd procent heb genoten.

2012 was ook het jaar van een hele speciale ontmoeting. Ik leerde iemand kennen waar ik mee heb gelachen en gehuild. Iemand die na twee weken snapte hoe ik over iets dacht, zonder dat ik ook maar een woord gezegd had. Iemand die ervoor heeft gezorgd dat ik mezelf beter heb leren kennen, mezelf misschien zelfs wel leuker ben gaan vinden, die me heeft laten voelen wat onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar betekent en waardoor ik dingen heb gedaan die ik daarvoor alleen nog maar stiekem had durven dromen.

2012 is een jaar dat ik nooit had willen missen. Ik ben heel dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen, blij dat ik zo mijn plekje heb kunnen vinden en gelukkig met alle lieve vrienden en familie die 2012 met mij hebben gedeeld.


Visit Us On TwitterVisit Us On Google PlusVisit Us On PinterestVisit Us On LinkedinCheck Our Feed