Posts tagged journalistiek

Hoe een overtuigd Volkskrant-meisje NRC-lezer werd

Ik zit op dit moment de derde aflevering van de documentaire reeks Iedereen Journalist van de NTR te kijken. De eerste twee afleveringen hebben me niet echt kunnen raken. Het voelt alsof de makers deze serie als heel vernieuwend hebben willen neerzetten. Dit is helaas om meerdere redenen hopeloos mislukt naar mijn mening.

Iedereen journalist
Deze uitspraak doet misschien vermoeden dat ik tegen de gedachte van de nieuwe journalistiek, waarin iedereen journalist is, ben. Het tegendeel is waar. Eigenlijk ben ik heel optimistisch over de hedendaagse journalistiek. Ik geloof dat de journalistiek juist steeds leuker en mooier wordt met alle nieuwe technieken. Iedereen kan journalist zijn, waardoor het veel gemakkelijker is mensen van het laatste nieuws op de hoogte te houden. Het kan niet altijd zo zijn dat een journalist op het moment van de nieuwsgebeurtenis precies op de juiste tijd op de juiste plaats is. Het is echter wel bijna altijd zo dat hier op dat moment iemand is, gewoon een toevallige voorbijganger. Met een smartphone kan deze persoon journalistiek bedrijven. Gewone mensen helpen om de journalistiek sneller te maken, om elke gebeurtenis de kans te geven nieuws te worden.
Continue reading Hoe een overtuigd Volkskrant-meisje NRC-lezer werd


Love.

#satc

#satc makes every girl happy

Vanavond heb ik voor de zoveelste keer naar Sex and the City gekeken. Ik heb voor de 372e keer gezien hoe Mister Big Carrie voor het altaar laat staan en ik vond het nog steeds zielig. Ik heb voor dezelfde 372e keer gezien hoe de vriendinnen van Carrie ervoor zorgen dat ze weer kan lachen tijdens haar vooraf al mislukte huwelijksreis, hoe Louise from St. Louis haar hele leven weer op de rit zet, hoe Carrie het woord Love. op haar MacBook intypt terwijl ze een writers block heeft en hoe ze uiteindelijk in haar eigen walk-in closet nogmaals op een echt romantische manier ten huwelijk wordt gevraagd.

Sex and the City makes every girl happy schreef ik vandaag onder een Instagram posting. Ook mij. Want ja, ik wil haar leven. Ik wil een appartement in New York City, ik wil Manolo Blahniks kunnen kopen alsof ik naar de H&M ga, ik wil front row zitten bij de New York Fashion Week en ik wil columns kunnen schrijven voor de Vogue.

Sex and the City makes me happy. Want hoe simpel dit geluk ook is, voor mij is het geluk. Het is het geluk dat je even de rest van de wereld laat vergeten en het geluk van jezelf verliezen in een droom die nooit werkelijkheid zal worden (en waarvan dit eigenlijk ook helemaal niet erg is). Het is eigenlijk gewoon geluk in één simpel woord, het is eigenlijk gewoon Love.


De laatste uren van 2012

Het is zover, bijna weer een nieuw jaar. Gek dat we dat vieren, want wat vieren we eigenlijk? Dat alles weer opnieuw begint? Dat we dit jaar zonder kleerscheuren hebben overleefd of dat er weer een jaar vol nieuwe kansen aankomt? Online zie ik het ene na het andere persoonlijke verhaal over 2012 tevoorschijn komen en ook al was het totaal niet mijn voornemen om dit ook te doen, ik ben aangestoken en ook gaan nadenken over hoe 2012 voor mij was.

2012 was absoluut een jaar van veel geluk. De eerste maanden had ik dat nog niet zo door, maar eigenlijk begon voor mij in maart al de zon te schijnen. Nieuwe baan, nieuwe uitdagingen en heel veel nieuwe leermomentjes. Mijn eerste lieve vriendin ging trouwen met de beste echtgenoot die je maar kunt wensen en een zomer vol leuke stedentripjes, festivals en terrasjes wachtte op mij. Ik werd gegrepen door het hardloopvirus. In 2011 was ik daar al mee begonnen, maar 2012 was het jaar waarin ik het echt voor elkaar kreeg, ik liep een hele marathon! Ook heb ik een andere droom uit laten komen. Twaalf dagen lang heb ik mij ondergedompeld in het New Yorkse leven, waarvan ik elke minuut meer dan honderd procent heb genoten.

2012 was ook het jaar van een hele speciale ontmoeting. Ik leerde iemand kennen waar ik mee heb gelachen en gehuild. Iemand die na twee weken snapte hoe ik over iets dacht, zonder dat ik ook maar een woord gezegd had. Iemand die ervoor heeft gezorgd dat ik mezelf beter heb leren kennen, mezelf misschien zelfs wel leuker ben gaan vinden, die me heeft laten voelen wat onvoorwaardelijk vertrouwen in elkaar betekent en waardoor ik dingen heb gedaan die ik daarvoor alleen nog maar stiekem had durven dromen.

2012 is een jaar dat ik nooit had willen missen. Ik ben heel dankbaar voor de kansen die ik heb gekregen, blij dat ik zo mijn plekje heb kunnen vinden en gelukkig met alle lieve vrienden en familie die 2012 met mij hebben gedeeld.


Visit Us On TwitterVisit Us On Google PlusVisit Us On PinterestVisit Us On LinkedinCheck Our Feed